DGW BIP DGW
SALA TRADYCJI
Poniedziałek, 23 października 2017 r.

DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11DGW-foto-11

Sala Tradycji DGW im. gen. broni Henryka Minkiewicza

Sala Tradycji Dowództwa Garnizonu Warszawa została uroczyście otwarta 11 listopada 2006 r., a w roku następnym otrzymała imię patrona gen. broni Henryka Minkiewicza - żołnierza legionów, pierwszego w II Rzeczypospolitej komendanta miasta Warszawy, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej 1919 -1920, założyciela i pierwszego dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza, zamordowanego w 1940 roku w Katyniu.

Zgromadzone eksponaty, materiały informacyjne i fotografie nawiązują do historii Grobu Nieznanego Żołnierza i zespołu architektoniczno-ogrodowego tzw. Osi Saskiej.

W poszczególnych gablotach umieszczone są: 
  • oryginalne egzemplarze broni białej i palnej z czasów insurekcji kościuszkowskiej, powstania listopadowego i dwudziestolecia międzywojennego, orzełki wojskowe noszone na czapkach przez żołnierzy legionów i Wojska Polskiego II RP;
  • plansze ze zdjęciami informujące o patronie Sali Tradycji DGW gen. broni Henryku Minkiewiczu;
  • eksponaty związane ze zbrodnią katyńską tj. pamiątki osobiste jej ofiar. Wartość dokumentacyjną ma tzw. lista katyńska, zawierająca około 15 tysięcy nazwisk oficerów WP i Korpusu Ochrony Pogranicza oraz funkcjonariuszy służb mundurowych instytucji państwowych, zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Miednoje, awansowanych pośmiertnie na kolejny stopień. Lista została odczytana na Pl. Marszałka J. Piłsudskiego przed Grobem Nieznanego Żołnierza w dniach 9 - 10 listopada 2007 r.;
  • wyróżnienia ministra obrony narodowej, medale i odznaki pamiątkowe oraz plakiety wraz z dyplomami, nadanymi Dowództwu Garnizonu Warszawa przez instytucje państwowe, organizacje pozarządowe oraz związki i stowarzyszenia kombatanckie;
  • eksponaty świadczące o kontaktach międzynarodowych Dowództwa Garnizonu Warszawa w ramach Klubu Dowódców Stołecznych Garnizonów państw Europy Środkowej;
  • Księgi Pamiątkowe Grobu Nieznanego Żołnierza, począwszy od 9 maja 1946 r., a więc od momentu przekazania przez wojsko odrestaurowanego obiektu władzom stolicy;

Na ścianie frontowej, na tle rysunku Grobu Nieznanego Żołnierza, umieszczone są zestawy zdjęć dokumentalnych z ceremonii składania kwiatów na płycie GNŻ przez oficjalne delegacje zagraniczne.


Jednym z cenniejszych eksponatów jest szabla oficerska wz. 1921/22, którą londyńskie środowisko żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie przekazało Wojsku Polskiemu III RP. Ceremonia jej wręczenia odbyła się 15 sierpnia 1992 r., podczas uroczystej odprawy wart przed GNŻ z okazji - obchodzonego po raz pierwszy w tym dniu - Święta WP oraz odbywającego się w Warszawie I Światowego Zjazdu Kombatantów.


Atrakcją dla zwiedzających jest tzw. rząd ułański, czyli oporządzenie kawalerzysty z lat 1936-1939, będące aktualnie na wyposażeniu Szwadronu Kawalerii WP. Warto też zwrócić uwagę na barwną, wykonaną na płótnie kopię obrazu Stanisława Bagieńskiego "Rozbrajanie Niemców przed Komendą Garnizonu w Warszawie", przedstawiającą wydarzenia, jakie rozegrały się przed obecną siedzibą Dowództwa Garnizonu Warszawa 10 listopada 1918 r. na wieść o odzyskaniu przez Polskę niepodległości.


Adam Stasiński

Kustosz Sali Tradycji DGW



Gen. broni Henryk Minkiewicz (1880-1940) urodził się w Suwałkach. Należał do bliskich współpracowników marszałka Józefa Piłsudskiego. Był żołnierzem Legionów Polskich, a następnie Polskiej Siły Zbrojnej, odegrał znaczącą rolę w dziejach polskiego ruchu niepodległościowego. W październiku 1918 r. Rada Regencyjna Królestwa Polskiego powierzyła mu stanowisko szefa Inspektoratu Wyszkolenia Polskiej Siły Zbrojnej, a w 10 listopada tego samego roku, mianowany został komendantem miasta Warszawy. Był inicjatorem i kierował akcją rozbrajania Niemców w stolicy i byłym Królestwie Kongresowym oraz autorem przejmowania przez naszych żołnierzy niemieckich obiektów wojskowych. Pod jego dowództwem wojsko opanowało Belweder, Cytadelę, koszary po obu stronach Wisły, stołeczne lotnisko, magazyny i składnice oraz rozpoczęto prace nad formowaniem w stolic nowych jednostek wojskowych. 7 grudnia 1918 r. wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Okręgu Wojskowego Przemyśl, gdzie znalazł się w ogniu walk na froncie ukraińskim. Dowodził grupą operacyjną nazwaną jego imieniem, a następnie GO "Bug". 28 lipca 1919 r. został dowódcą 2 Dywizji Piechoty Legionów. W latach 1924-1929 był dowódcą Korpusu Ochrony Pogranicza. Do 1934 r. był w dyspozycji ministra spraw wojskowych, po czym odszedł z armii i osiadł na stałe w majątku ziemskim w Jamnie na Polesiu. Po agresji sowieckiej na Polskę 17 września 1939 r., został aresztowany i wywieziony do obozu rozdzielczego w Kozielsku. Zamordowano go w Katyniu.
Klub DGW Dla szkół
Linki społecznościowe DGW na facebook DGW na Instagram DGW na YouTube DGW na flicr