..:: Dowództwo Garnizonu Warszawa :: O nas / Komitet Narodowych Sił Rezerwowych NATO - Komitet Narodowych Sił Rezerwowych NATO ::..
Komitet Narodowych Sił Rezerwowych NATO
  • zmniejsz czcionkę
  • rozmiar pierwotny
  • powiększ czcionkę
Komitet Narodowych Sił Rezerwowych NATO (National Reserve Forces Committee - NRFC) jest połączonym, międzysojuszniczym forum zajmującym się sprawami Sił Rezerwowych (rezerw osobowych) państw – członków NATO (ang. North Atlantic Treaty Organization).

Polska uczestniczy w przedsięwzięciach podejmowanych przez NRFC NATO od 1997 r. Początkowo, do czasu przyjęcia do NATO, na prawach obserwatora, natomiast od 1999 r. - obligatoryjnie jako pełnoprawny członek Komitetu NRFC NATO. Przewodniczącym NRFC jest gen. bryg. Robert Głąb, dowódca Garnizonu Warszawa.

Organizacja powstała w 1981 r. jako niezależna i nieformalna grupa oficerów odpowiedzialnych za sprawy Sił Rezerwowych państw członkowskich NATO.

NRFC został formalnie akredytowany przy Komitecie Wojskowym (ang. Military Committee– MC) NATO w listopadzie 1996 r. Funkcje, zasady i procedury jego działania, a także zakres i relacje współpracy z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego zostały sformalizowane w dokumencie MC 392 (MC Directive for Recognition of the National Reserve Forces Committee).

Podstawą działania NRFC jest założenie, zgodnie z którym wszelkie kwestie organizacyjne związane z Siłami Rezerwowymi (rezerwami osobowymi) są sprawą wewnętrzną (narodową) państwa – członka NATO. Jednocześnie NRFC uznaje Siły Rezerwowe (rezerwy osobowe) jako bardzo ważną część sił zbrojnych Sojuszu w czasie pokoju, kryzysu i wojny. Sojusznicze zainteresowania tą dziedziną dotyczą przede wszystkim czynników jakościowych w zakresie praktycznych wyników działalności mobilizacyjnej prowadzonej w czasie pokoju i samej mobilizacji sił zbrojnych. Chodzi głównie o przestrzeganie przyjętych standardów dotyczących szkolenia żołnierzy rezerwy, ich dyspozycyjności i postaw moralno-bojowych.

Strukturalnie, NRFC składa się z przewodniczącego, sekretarza generalnego wraz z sekretariatem oraz delegatów narodowych państw – sygnatariuszy Traktatu Północnoatlantyckiego oraz państw posiadających status stałego obserwatora.

W skład Komitetu NRFC wchodzą przedstawiciele państw członkowskich NATO, (Belgii, Bułgarii, Czech, Chorwacji, Danii, Estonii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Kanady, Litwy, Łotwy, Niemiec, Norwegii, Polski, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Stanów Zjednoczonych, Turcji, Wielkiej Brytanii, Węgier, Włoch). Ponadto, ze względu na długotrwałe zaangażowanie w realizację przedsięwzięć NRFC przyznano status stałego obserwatora Australii, Austrii, Gruzji, Korei Południowej, Nowej Zelandii i Szwecji.

We wszystkich przedsięwzięciach NRFC obligatoryjnie uczestniczą oficerowie łącznikowi (ang. liaison officers – LO) z Międzynarodowego Sztabu Wojskowego (ang. International Military Staff – IMS) NATO, Dowództwa Sił Sojuszniczych NATO ds. Transformacji  (ang. NATO Allied Command Transformation – NATO ACT) oraz Sojuszniczego Dowództwa ds. Operacji (ang. NATO Allied Command Operations – NATO ACO). Oficerowie łącznikowi utrzymują stały kontakt między przewodniczącym Komitetu NRFC a wyżej wymienionymi organami dowodzenia NATO (MNC).

Podstawową formą pracy NRFC są spotkania plenarne, kongresy oraz robocze spotkania oficerów sztabowych (ang. Staff Officers Meetings – SOM).

  • publikuj na facebook
  • publikuj na tweeter
  • publikuj na google plus